Kartki z dziennika doktora Twardego Julian Aleksandrowicz

Na stanie

38,00 

Kartki z dziennika doktora Twardego Julian Aleksandrowicz

Pierwsze wydanie wspomnień okupacyjnych Juliana Aleksandrowicza ukazało się w 1962 roku, czyli wtedy, gdy dzielenie się tymi przeżyciami z innymi nie było zjawiskiem powszechnym. Potem było wydanie rozszerzone w 1967, trzecie w 1983 i czwarte w 2001.

Wznowienie tych wspomnień może liczyć na nowych czytelników w zupełnie już odmiennej sytuacji, dużego zainteresowania okupacyjnymi wspomnieniami Żydów. Książkę – a tym samym biografię autora – wyróżnia spośród innych to, że Aleksandrowicz po przejściu, wraz z rodziną, gehenny w krakowskim getcie brał udział w kampanii wrześniowej, potem wstąpił do oddziałów partyzantki AK i walczył na kielecczyźnie. Są to zatem, jak twierdzi autor, wspomnienia z krakowskiego getta i z lasu. Doktor Twardy to partyzancki pseudonim. Posługując się formą dziennika lub opowiadania, tworzy Aleksandrowicz zapis o charakterze autobiograficznego i historycznego świadectwa, przejmujący autentyzmem i prawdą tamtych czasów. Posłowie napisał Władysław Bartoszewski.

Ocalałem kilka razy w sytuacjach indywidualnego zagrożenia, w których, zgodnie z zasadami logiki – nie miałem prawa ocaleć. Poczucie darowanych dodatkowych lat życia uświadomiło mi, że sensu istnienia należy poszukiwać w życiu dla innych.
Julian AleksandrowiczKartki z dziennika doktora Twardego dedykowane są ludziom prawdziwym: lekarzom, pedagogom, artystom i robotnikom, socjalistom, ludowcom, żołnierzom akowskiej partyzantki, działaczom społecznym konspiracyjnej Rady Pomocy Żydom, słowem, tym wszystkim, którzy swym zachowaniem w tragicznych latach okupacji przywrócili prześladowanym wiarę w sens człowieczeństwa. Jeden z bohaterów opowieści doktora Aleksandrowicza – majster murarski Adamski, wyznawca zasady: tyle człowiek wart, ile drugiemu może pomóc – przypłacił życiem próby praktycznego realizowania tej maksymy. Autor zalicza go do mędrców prawdziwych, a więc ludzi, którzy w trosce o drugiego człowieka znajdują sens istnienia
Władysław Bartoszewski, “Posłowie”Julian Aleksandrowicz, pseud. Doktor Twardy (1908 -1988), wybitny lekarz internista, hematolog, filozof medycyny, prekursor polskiej myśli ekologicznej. W 1933 ukończył Wydział Lekarski Uniwersytetu Jagiellońskiego. Podczas II wojny światowej walczył w kampanii wrześniowej. Przez trzy lata był więziony w getcie krakowskim, z którego uciekł i został aktywnym członkiem Armii Krajowej, odznaczony później Virtuti Militari. Wieloletni kierownik Kliniki Hematologicznej Akademii Medycznej w Krakowie. Lekarz uczony i humanista, lekarz pasjonat, lekarz przyjaciel, człowiek o głębokiej wiedzy i wielkim sercu. Autor książek, m.in.: Nie ma nieuleczalnie chorych, Sumienie ekologiczne, Wszechstronna nadzieja, Kuchnia i medycyna z Ireną Gumowską oraz z G. DudąU progu medycyny jutra. W milenijnym plebiscycie zorganizowanym przez Radio Kraków, Gazetę Wyborczą i Telewizję Kraków otrzymał tytuł “Krakowianina XX wieku”.